Ιστορία της Τοιχογραφίας

 Στα πλαίσια του μαθήματος της ερευνητικής εργασίας κατά τη διάρκεια του Β΄ Τετραμήνου, ομάδα μαθητών της Β΄ Λυκείου του ΓΕΛ Αστακού ασχολήθηκαν με την ιστορία της τοιχογραφίας από την αρχαιότητα έως σήμερα. Δείτε βίντεο με την πρακτική εφαρμογή της εργασίας των μαθητών:
 Ιστορία της Τοιχογραφίας

ΟΤΑΝ Η ΤΕΧΝΗ ΜΙΛΑΕΙ

Μαθητές της Β΄ Τάξης του ΓΕΛ Αστακού μαζί με την υπεύθυνη καθηγήτρια κα Ιουλία Μιχαλέα, ασχολήθηκαν στα πλαίσια του μαθήματος της ερευνητικής εργασίας με την ιστορία της ζωγραφικής. Η εργασία έχει τίτλο "Όταν η Τέχνη μιλάει" και κάνει μια αναδρομή στη ζωγραφική του 19ου και του 20ου αιώνα μέσα από έργα και σκέψεις μεγάλων ζωγράφων. Το πρακτικό μέρος της εργασίας περιλάμβανε αναπαραγωγή σημαντικών έργων τέχνης με λαδομπογιά από τους μαθητές της ομάδας. 

Περιβαλλοντική Δράση

Κατά τη διάρκεια περιπάτου του σχολείου μας (20-3-2014) στην περιοχή των αθλητικών εγκαταστάσεων στην είσοδο της πόλης, ομάδα μαθητών πήρε την πρωτοβουλία να συλλέξει τα σκουπίδια από την παραλία που βρίσκεται δίπλα στο ναυπηγείο. Οι μαθητές είχαν διαπιστώσει σε προηγούμενη επίσκεψη τους την τραγική κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο χώρος, όπως και πολλές άλλες παραλίες του τόπου μας, και είχαν εκφράσει τη διάθεση σε επόμενη επίσκεψή τους να κάνουν κάτι γι΄ αυτό. Εφοδιάστηκαν με γάντια και σακούλες απορριμάτων και διαθέτοντας το χρόνο που προοριζόταν για την ψυχαγωγία τους, έδωσαν σε όλους μας ένα μάθημα περιβαλλοντικής ευαισθησίας και ενδιαφέροντος για το παρόν και το μέλλον αυτού του τόπου και του κόσμου γενικότερα.

Ημέρα Ποίησης 2014

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το σχολείο μας τιμά την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης (21 Μαρτίου) με διάφορες δράσεις. Στο χώρο της Σχολικής Βιβλιοθήκης οι μαθητές διάβασαν ποίηση, άκουσαν απαγγελίες ποιημάτων και μελοποιημένα ποιήματα, επέλεξαν τα αγαπημένα τους ποιήματα, έγραψαν δικά τους ποιήματα και έφτιαξαν ένα ταμπλό- αφιέρωμα με ποιήματα και εικόνες που αναρτήθηκε στην είσοδο της Βιβλιοθήκης.

Έλληνες ποιητές

Κ. Π. Καβάφης

Γ. Σεφέρης

Κ. Παλαμάς

Μίλτος Σαχτούρης

 

Νικηφόρος Βρεττάκος

Τάσος Λειδαβίτης

Κώστας Καρυωτάκης

 Μαρία Πολυδούρη

Μιχ. Κατσαρός

Μ. Αναγνωστάκης

Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ

Μ. ΚΑΤΣΑΡΟΣ

Ἡ διαθήκη μου

Ἀντισταθεῖτε
σ᾿ αὐτὸν ποὺ χτίζει ἕνα μικρὸ σπιτάκι
καὶ λέει: καλὰ εἶμαι ἐδῶ.

Ἀντισταθεῖτε σ᾿ αὐτὸν ποὺ γύρισε πάλι στὸ σπίτι 
καὶ λέει: Δόξα σοι ὁ Θεός.

Ἀντισταθεῖτε
στὸν περσικὸ τάπητα τῶν πoλυκατοικιῶν 
στὸν κοντὸ ἄνθρωπο τοῦ γραφείου
στὴν ἑταιρεία εἰσαγωγαὶ- ἐξαγωγαί
στὴν κρατικὴ ἐκπαίδευση
στὸ φόρο
σὲ μένα ἀκόμα ποὺ σᾶς ἱστορῶ.

Ἀντισταθεῖτε
σ᾿ αὐτὸν ποὺ χαιρετάει ἀπ᾿ τὴν ἐξέδρα ὦρες 
ἀτέλειωτες τὶς παρελάσεις
σ᾿ αὐτὴ τὴν ἄγονη κυρία ποὺ μοιράζει 
ἔντυπα ἁγίων λίβανον καὶ σμύρναν
σὲ μένα ἀκόμα ποὺ σᾶς ἱστορῶ.

Ἀντισταθεῖτε πάλι σ᾿ ὅλους αὐτοὺς ποὺ λέγονται 
μεγάλοι
στὸν πρόεδρο τοῦ Ἐφετείου ἀντισταθεῖτε
στὶς μουσικὲς τὰ τούμπανα καὶ τὶς παράτες
σ᾿ ὅλα τ᾿ ἀνώτερα συνέδρια ποὺ φλυαροῦνε 
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι

σ᾿ ὅλους ποὺ γράφουν λόγους γιὰ τὴν ἐποχὴ 
δίπλα στὴ χειμωνιάτικη θερμάστρα

στὶς κολακεῖες τὶς εὐχὲς τὶς τόσες ὑποκλίσεις 
ἀπὸ γραφιάδες καὶ δειλοὺς γιὰ τὸ σοφὸ 
ἀρχηγό τους.

Ἀντισταθεῖτε στὶς ὑπηρεσίες τῶν ἀλλοδαπῶν 
καὶ διαβατηρίων
στὶς φοβερὲς σημαῖες τῶν κρατῶν καὶ τὴ 
διπλωματία
στὰ ἐργοστάσια πολεμικῶν ὑλῶν
σ᾿ αὐτοὺς ποὺ λένε λυρισμὸ τὰ ὡραῖα λόγια 
στὰ θούρια
στὰ γλυκερὰ τραγούδια μὲ τοὺς θρήνους 
στοὺς θεατὲς
στὸν ἄνεμο
σ᾿ ὅλους τοὺς ἀδιάφορους καὶ τοὺς σοφοὺς 
στοὺς ἄλλους ποὺ κάνουνε τὸ φίλο σας

ὡς καὶ σὲ μένα, σὲ μένα ἀκόμα ποὺ σᾶς ἱστορῶ 
ἀντισταθεῖτε.

Τότε μπορεῖ βέβαιοι νὰ περάσουμε πρὸς τὴν 
Ἐλευθερία.



( Επιλογή του Οδ. Σκουτέρη)

Αφιέρωση στη Δήμητρα

Η δεύτερη μεταμόρφωση

Το μονοπάτι που έλπιζες να μην το λησμονήσεις
Την Αγάπη δεν την λένε θάνατο.
(Μάθε πιο καλά τη γλώσσα των Ανθρώπων)
Αγάπη να την ονομάζεις.
Αγάπη να τηνε ζητάς
τον Θάνατο τον λένε Θάνατο.

Φόρεσε μόνο πράσινα ξανά
και σβήσε τα κεριά
και μην εκπλήττεσαι,
που αλλάζω και χρώματα
σαν φαντασμαγορικό βεγγαλικό,
και μη νομίζεις λιμασμένα τα όνειρά μου.

Μη λησμονάς το φλογισμένο μονοπάτι
και το φλεγόμενο ταπέτο του.
Ό,τι μας καίει δε μας πεθαίνει
όχι, πώς να σου το πω;
Την Αγάπη δεν την λένε Θάνατο

την Αγάπη τηνε λένε Αγάπη.
Έτσι θα το βρεις παντού.
Ο δρόμος της
δε βγάζει όπως νομίζαμε στην άβυσσο.

Αγάπη μου,
τελειώνοντας σ' το γράφω πάλι:
Το μονοπάτι που έλπιζες
να μην το λησμονήσεις.



Μακρυά

Θα θελα αυτήν την μνήμη να την πώ...
Μά έτσι εσβύθη πια...σάν τίποτε δεν απομένει-
γιατί μακρυά, στα πρώτα εφηβικά μου χρόνια κείται.

Δέρμα σαν καμωμένο από ιασεμί...
Εκείνη του Αυγούστου-Αύγουστος ήταν;-η βραδυά...
Μόλις θυμούμαι πια τα μάτια ήσαν,θαρρώ,μαβιά...
Α ναί,μαβιά ένα σαπφείρινο μαβί.

Επιλογή της μαθήτριας Δήμητρας Σοφίας Κουγιαννού (2013)


Τίποτα,κοιμήσου.Εμείς τελειώσαμε.
Δεν έχει δάκρυα πια.Κλαίνε όσοι στο
βάθος ακόμα ελπίζουν.

Επιλογή της μαθήτριας Δήμητρας Σοφίας Κουγιαννού (2013)


When do you think people die ?
When they get shot by a gun? No
When then they are ravaged by an uncurable disease ? No
When they eat a soup made of poisonous mushrooms ? No
People really die when they are forgotten!!
    By Eichiro Oda

 Από τους φίλους της